Sighting

Op vrijdag 10 October stonden we ‘s morgens beiden in Breda te wachten op een NS-bus naar Tilburg als vervangend treinvervoer, nadat bij Gilze een treinongeluk was gebeurt. ‘t Was op een gegeven moment tamelijk druk, en zo vertrokken de eerste bussen zonder ons. Ik was al een paar keer van mening, dat jij al wel weg zou zijn, maar was inwendig verheugd, toen ik je steeds weer zag staan.

Aanvankelijk viel je me op door je kleding, maar al snel daarna vooral door je gedrag. Niet dat jouw kleding nou zo opvallend was, in tegendeel zou ik haast zeggen, maar voor mij was het toch opvallend. Onder droeg je zwart.

Gedurende het wachten zat je niet voortdurend op je mobieltje, maar scheen naar muziek te luisteren. Of misschien wel naar de radio. Als dat zo was: mooi.

Nadat enige bussen zonder ons vol weg waren gereden, stapten we uiteindelijk in dezelfde bus. Ik moest echter nog mijn koffer onder in de bus kwijt, en zo stapte jij veel eerder in dan ik. Omdat het al vrij vol was, stapte ik in en ging ergens zitten zonder verder naar jou te zoeken.

Tegen het einde van de busrit keek ik in een opwelling achterom en zag tot m’n stomme verbazing, dat je schuin achter me zat. Je had een raamplaats. Naast jou zat een wat grotere, donkerder gekleurde man.

Ik had je toen direct aan moeten spreken, en je mijn nummer moeten geven, maar dat heb ik helaas niet gedaan.

Mocht je dit herkennen, en contact met me willen zoeken, dan graag. Ik zou het erg op prijs stellen je nog een keer te zien. Zelfs al zou het nog maar één keer zijn om fatsoenlijk afscheid van je te kunnen nemen.

Mocht je dit ooit eens lezen, weet dan dat, wat er verder ook gebeurd, er iemand is, die je een bijzondere vrouw vindt.

wie weet, misschien een leuk gesprek